De Lieberg ontploft: Powerdames pakken het kampioenschap in een thriller

Zoals voorspeld en gehoopt, geschiedde het.

De gehele zaterdag was het een gezellige boel om de Lieberg heen.
Onze eigen gemeenteman Martin A. had er zijn handen vol aan. De ene na de andere tv-ploeg, fotograaf en reporter meldde zich bij Martin om de juiste plek te bemachtigen.
Binnen waren de heren Fred van S. en Dick Z. van het sfeervak vanaf de middag al bezig om alles in de juiste banen te leiden. Ook het bouwen van de extra zitplaatsen hadden zij op zich genomen. En achteraf was dat toch wel handig, want Dick Z. blijkt een handig timmermannetje te zijn en wist in no time de extra zitplaatsen op de juiste locaties op te zetten. Ook de jeugd was al vroeg op pad om de zaal van de diverse spandoeken te voorzien.

Rond 19.00 uur vulden de tribunes zich met vele supporters. Vanuit de gehele regio kwamen de bussen aan met uitbundige dames en heren om onze Powerdames aan te moedigen. Zelfs voetbalvereniging Altius had een afvaardiging gestuurd, om te laten zien dat de gehele regio op de socials had gezien dat de support nodig zou kunnen zijn en om onze Powerdames een extra hart onder de riem te steken. Vooraf werd het publiek warm gemaakt door een lekkere pot handbal, uitgevoerd door de aankomende talenten van de A. Toevallig speelden zij ook tegen een team van WeHaVe. Met een mooie overwinning werd ook deze pot afgesloten voor de Powerpubers, en stond het hoofdgerecht op het menu.

Met de talentjes van de F aan de hand kwamen onze Wasmeer dames het veld op. Een applaus dat in Weesp te horen was steeg op van de volgepakte tribunes, terwijl onze meiden licht gespannen in de line-up stonden. Er kon geen supporter meer bij — de veiligheidsregio had de deuren gesloten vanwege de veiligheid — en de supporters die te laat waren konden de wedstrijd op de schermen buiten de zaal volgen.

Op en top gemotiveerd begonnen de meiden aan de laatste pot van het seizoen. Vanaf het startsignaal was het duidelijk dat WeHaVe de derby niet zonder slag of stoot aan Wasmeer zou overlaten. De strafworpen volgden elkaar in hoog tempo op, de gele kaarten en de tijdstraffen werden voor beide teams een soort standaard, en de twee arbiters aan de wedstrijdtafel zaten met klotsende oksels hun taak uit te voeren. Na afloop zei arbiter De Gooijer: "Ik houd er wel van als het er een beetje stevig aan toegaat."

Met de adrenaline gierende door de zaal, bij zowel de speelsters als de toeschouwers, liep de wedstrijd uit op een superspannende clash. In de rust stonden beide teams qua score vrijwel gelijk, maar moest het timmermannetje aan de gang, want de Powerdames hadden het houtwerk van de bezoekers behoorlijk getest en de arbiter vond het niet veilig om dit gehavende doel nog een hele helft te laten staan.

Na de rust vervolgde het spel zich op de manier waarop het bij de rust was afgefloten. De leden van de wedstrijdtafel kregen in de rust nog wat zuurstof toegediend — gelukkig maar, want ze konden meteen weer aan de bak.

Mij werd nog even ingefluisterd dat Fred van S. misschien wel eens omgekocht zou kunnen zijn, want hij wist na de time-outs de klok meerdere malen te laat aan te zetten.

Met een stand van 21-21, vijftien minuten voor het einde, bleef de spanning erin en leek het er even op dat de Powerdames de uitreiking van de schaal aan zich voorbij moesten laten gaan. Maar niets was minder waar. Door een tactische omzetting van Hennie beukten de thuisploeg zich door de defensie van de bezoekers — met voorop onze nestor, een break van Speedy en benutte strafworpen — en liepen we weer op voorsprong.

Met nog vier minuten op de klok en een stand van 25-21 leek het tij gekeerd. Het uitzinnige publiek stond op de banken, de keepsters hielden de mooiste ballen tegen en WeHaVe gaf zich gewonnen. Met een eindstand van 28-24 op het bord floot de leidsman af en was het kampioenschap binnen!

Het publiek rende het veld op en de speelsters verdwenen op de schouders van de uitzinnige menigte. Het was een topwedstrijd, zoals een kampioenswedstrijd moet zijn, met een geduchte tegenstander die het geweldig heeft gedaan om zo de laatste pot van het seizoen af te sluiten.

Nadat iedereen bij de entree had aangesloten, liepen we met z'n allen richting het clubhuis, waar tot in de late uurtjes gefeest werd.

Volgend seizoen zullen wij via de socials weer bekendmaken wanneer we jullie steun weer nodig hebben. Ook heb ik in de wandelgangen gehoord dat Hennie nog een jaar heeft bijgetekend om de jeugd te begeleiden en mee te laten groeien in deze geoliede machine. Met alle blijvers en wat aanvulling zullen wij dan ook weer in deze klasse aantreden.

Iedereen bedankt voor de mooie en fijne support.

Tot volgend jaar!